Συνεχίζεται, σύμφωνα με πληροφορίες της Voria.gr, η φυγή ελληνικών καταθετικών κεφαλαίων στο εξωτερικό. Υπολογίζεται ότι μέχρι σήμερα έχουν «αποχωρήσει» περί τα 10 δισ. ευρώ, γεγονός το οποίο σχολίασε χθες και η βρετανική εφημερίδα «Ομπσέρβερ» σε ρεπορτάζ της για το ελληνικό οικονομικό πρόβλημα. Αξίζει να σημειωθεί ότι στο ποσό αυτό υπολογίζεται και το εφοπλιστικό κεφάλαιο, το οποίο είχε επιστρέψει στη χώρα μας στις αρχές της χρονιάς που πέρασε, όταν η τότε κυβέρνηση είχε εγγυηθεί το 100% των καταθέσεων στις ελληνικές τράπεζες.. Φαίνεται, όμως, ότι λόγω των τελευταίων δυσμενών εξελίξεων στο δημοσιονομικό μέτωπο, ήρθε η ώρα της επαναπροώθησης τους στο εξωτερικό.
Γεγονός, πάντως, αποτελεί ότι το κύμα φυγής στο εξωτερικό έχει σαφώς περιορισθεί και δεν «τρέχει» με τους ρυθμούς του Δεκεμβρίου. Ούτε καν του Ιανουαρίου. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει κι ότι έχει διακοπεί, γεγονός το οποίο προκαλεί πονοκέφαλο στις τράπεζες. Κι αυτό γιατί σε εποχές μεγάλης έλλειψης ρευστότητας, όπως αυτή που διανύεται τώρα, ακόμα και μικρές διαρροές φαίνονται αμέσως στην αγορά.
Προκειμένου να γίνει αντιληπτή η κατάσταση στο βάθος της, αρκεί να σημειωθεί το εξής: στη χώρα μας, οι τράπεζες βασίζουν τη ρευστότητά τους κατά 90% στις καταθέσεις τους και κατά 10% στις υπόλοιπες πηγές (αγορές, διατραπεζική κλπ). Αντιθέτως, σε χώρες όπου το τραπεζικό σύστημα αντιμετώπισε πρόβλημα (πχ Ισλανδία, Βρετανία) η αντιστοιχία ήταν 40% (καταθέσεις) -60% (υπόλοιπες αγορές). Οπότε, μόλις οι τελευταίες έκλεισαν, οι τράπεζες αντιμετώπισαν πρόβλημα.
Γεγονός, πάντως, αποτελεί ότι το κύμα φυγής στο εξωτερικό έχει σαφώς περιορισθεί και δεν «τρέχει» με τους ρυθμούς του Δεκεμβρίου. Ούτε καν του Ιανουαρίου. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει κι ότι έχει διακοπεί, γεγονός το οποίο προκαλεί πονοκέφαλο στις τράπεζες. Κι αυτό γιατί σε εποχές μεγάλης έλλειψης ρευστότητας, όπως αυτή που διανύεται τώρα, ακόμα και μικρές διαρροές φαίνονται αμέσως στην αγορά.
Προκειμένου να γίνει αντιληπτή η κατάσταση στο βάθος της, αρκεί να σημειωθεί το εξής: στη χώρα μας, οι τράπεζες βασίζουν τη ρευστότητά τους κατά 90% στις καταθέσεις τους και κατά 10% στις υπόλοιπες πηγές (αγορές, διατραπεζική κλπ). Αντιθέτως, σε χώρες όπου το τραπεζικό σύστημα αντιμετώπισε πρόβλημα (πχ Ισλανδία, Βρετανία) η αντιστοιχία ήταν 40% (καταθέσεις) -60% (υπόλοιπες αγορές). Οπότε, μόλις οι τελευταίες έκλεισαν, οι τράπεζες αντιμετώπισαν πρόβλημα.
