Αντισυνταγματική έκρινε η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας τη διάταξη του Ν. 2606/1998 που προβλέπει ότι οι εφημερίες των γιατρών του ΕΣΥ θα καταβάλλονται μέχρι το ύψος των αποδοχών τους και αν το υπερβαίνουν η διαφορά δεν θα καταβάλλεται στους γιατρούς.
Ειδικότερα, η Ολομέλεια έκρινε ότι οι εφημερίες των ιατρών του ΕΣΥ δεν αποτελούν πρόσθετες αποδοχές, δηλαδή αποδοχές δεύτερης θέσης, σύμφωνα με το άρθρο 104 του Συντάγματος, αλλά αποδοχές για εργασία παρεχόμενη στα πλαίσια της κύριας οργανικής θέσης των γιατρών και μάλιστα υποχρεωτικής, σύμφωνα με το νόμο.
Αυτό έκρινε η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (827/2010) και επιδίκασε στους γιατρούς του ΕΣΥ του Νοσοκομείου Λήμνου διαφορές από τις εφημερίες τις διετίας 1996-1998. Το Νοσοκομείο της Λήμνου επικαλούμενο τις ρυθμίσεις του Ν. 2606/1998 δεν κατέβαλε στους γιατρούς του ΕΣΥ όλο το ποσό των εφημεριών αλλά μειωμένο κατά το ποσό που υπερέβαινε το σύνολο των μηνιαίων τακτικών αποδοχών τους.
Οι γιατροί προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη και με αγωγές τους ζήτησαν να τους καταβληθούν τα ποσά που περιεκόπησαν κατά τη διετία 1996-1998. Οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν αντίθετη στη συνταγματική αρχή της ισότητας τη ρύθμιση του Ν. 2606/1998 που θέτει περιορισμούς. Η Ολομέλεια αναφέρει ότι η σχετική διάταξη του Ν. 2606/1998 «είναι αντίθετη προς την προστατευόμενη από το άρθρο 4 του Συντάγματος αρχή της ισότητας, διότι εισάγει αδικαιολόγητα δυσμενή διάκριση εις βάρος των ιατρών του ΕΣΥ, οι οποίοι, σύμφωνα με την σχετική επιβαλλόμενη από τη διάταξη του άρθρου 88 παρ. 1 του ν. 2071/1992 υποχρέωσή τους, πραγματοποιούν ενεργούς εφημερίες, η αποζημίωση για τις οποίες υπερβαίνει κατά μήνα τις τακτικές τους αποδοχές, καθόσον θα λάβουν την ίδια αποζημίωση με ιατρούς του ΕΣΥ, οι οποίοι πραγματοποίησαν λιγότερες ενεργούς εφημερίες, η αποζημίωση για τις οποίες δεν υπερβαίνει το ανωτέρω όριο».
Κατόπιν αυτών, η Ολομέλεια του ΣτΕ επιδίκασε στους γιατρούς του Νοσοκομείου Λήμνου τις διαφορές από τις εφημερίες της διετίας 1996-1998.
Ειδικότερα, η Ολομέλεια έκρινε ότι οι εφημερίες των ιατρών του ΕΣΥ δεν αποτελούν πρόσθετες αποδοχές, δηλαδή αποδοχές δεύτερης θέσης, σύμφωνα με το άρθρο 104 του Συντάγματος, αλλά αποδοχές για εργασία παρεχόμενη στα πλαίσια της κύριας οργανικής θέσης των γιατρών και μάλιστα υποχρεωτικής, σύμφωνα με το νόμο.
Αυτό έκρινε η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (827/2010) και επιδίκασε στους γιατρούς του ΕΣΥ του Νοσοκομείου Λήμνου διαφορές από τις εφημερίες τις διετίας 1996-1998. Το Νοσοκομείο της Λήμνου επικαλούμενο τις ρυθμίσεις του Ν. 2606/1998 δεν κατέβαλε στους γιατρούς του ΕΣΥ όλο το ποσό των εφημεριών αλλά μειωμένο κατά το ποσό που υπερέβαινε το σύνολο των μηνιαίων τακτικών αποδοχών τους.
Οι γιατροί προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη και με αγωγές τους ζήτησαν να τους καταβληθούν τα ποσά που περιεκόπησαν κατά τη διετία 1996-1998. Οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν αντίθετη στη συνταγματική αρχή της ισότητας τη ρύθμιση του Ν. 2606/1998 που θέτει περιορισμούς. Η Ολομέλεια αναφέρει ότι η σχετική διάταξη του Ν. 2606/1998 «είναι αντίθετη προς την προστατευόμενη από το άρθρο 4 του Συντάγματος αρχή της ισότητας, διότι εισάγει αδικαιολόγητα δυσμενή διάκριση εις βάρος των ιατρών του ΕΣΥ, οι οποίοι, σύμφωνα με την σχετική επιβαλλόμενη από τη διάταξη του άρθρου 88 παρ. 1 του ν. 2071/1992 υποχρέωσή τους, πραγματοποιούν ενεργούς εφημερίες, η αποζημίωση για τις οποίες υπερβαίνει κατά μήνα τις τακτικές τους αποδοχές, καθόσον θα λάβουν την ίδια αποζημίωση με ιατρούς του ΕΣΥ, οι οποίοι πραγματοποίησαν λιγότερες ενεργούς εφημερίες, η αποζημίωση για τις οποίες δεν υπερβαίνει το ανωτέρω όριο».
Κατόπιν αυτών, η Ολομέλεια του ΣτΕ επιδίκασε στους γιατρούς του Νοσοκομείου Λήμνου τις διαφορές από τις εφημερίες της διετίας 1996-1998.
