Πέμπτη 13 Αυγούστου 2020
x

ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΕ ΒΙΤΡΙΟΛΙ:ΤΗΣ ΕΙΧΕ ΣΤΗΣΕΙ ΕΝΕΔΡΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ 4 ΦΟΡΕΣ

Σύμφωνα με μαρτυρία υπάρχουν καταγεγραμμένες ύποπτες κινήσεις μιας μυστηρίωδους γυναίκας στις 22, στις 24 Ιανουαρίου και στις 27 Ιανουαρίου.

Νέα μαρτυρία για την υπόθεση της επίθεσης με βιτριόλι στην 34χρονη Ιωάννα στις 20 Μαϊου, έρχεται στο φως της δημοσιότητας.

Σύμφωνα με το iefimerida πρόκειται για την κατάθεση γείτονα του θύματος. Αναλυτικότερα, ένας ένοικος του Μοσχάτου, κοντά στο σπίτι της Ιωάννας κατέθεσε στους αστυνομικούς ένα περιστατικό που είχε καταγραφεί στις 22 Ιανουαρίου 2020 κάτω από το σπίτι του θύματος.

Και σύμφωνα με αυτήν υπάρχουν καταγεγραμένες ύποπτες κινήσεις μιας μυστηρίωδους γυναίκας στις 22, στις 24 Ιανουαρίου και στις 27 Ιανουαρίου.

Ο μάρτυρας καταθέτει: «Στις 22 Ιανουαρίου στις 22:00 εκείνο το βράδυ μπήκε ο γιος μου τρομαγμένος στο σπίτι επιστρέφοντας από το φροντιστήριο ξένων γλωσσών και μου είπε τρομαγμένος ότι, μπροστά από την πολυκατοικία, κρυβόταν ένα άτομο, το οποίο φορούσε μαύρα ρούχα και μαύρο σκούφο και το πρόσωπό του ήταν καλυμμένο με κασκόλ. Επίσης μου είπε ότι το ίδιο άτομο, βρισκόταν στο ίδιο σημείο και στις 19:45 της ίδια μέρας όταν έφευγε για το φροντιστήριο. Αμέσως βγήκα στο μπαλκόνι και είδα αυτό το άτομο να έχει περάσει μέσα από την πρασιά της εισόδου της πολυκατοικίας, κρατώντας αναμμένο φακό στο χέρι και το ρώτησα αυστηρά ‘Ψάχνετε κάτι;’. Τότε έφυγε με ταχύ βήμα προς την οδό Χρ. Σμύρνης.

Μετά από δύο ημέρες, την 24/1/2020, πάλι ήρθε ο γιος μου και μου είπε ότι ήταν κάτω το ίδιο άτομο. Μέχρι να βγω στο μπαλκόνι είχε εξαφανιστεί.

Στις 27/1/2020, περί την 20:30, ενώ βρισκόμουν εκτός της οικίας μου, με κάλεσε ο σύζυγός μου και μου είπε ότι είδε από το μπαλκόνι μας, το ίδιο άτομο να περπατά επί της οδού Πλάτωνος, από την οδό Θερμοπυλών μέχρι την οδό Κοραή κρατώντας στο χέρι μια πλαστική σακούλα στο χέρι, η οποία της έμοιαζε σαν νοσοκομειακός ορός. Επίσης μου είπε ότι από τη σωματοδομή, κατάλαβε ότι πρόκειται για γυναίκα. Να επισημάνω ότι ανάμεσα σε αυτή τη διαδρομή βρίσκεται η πολυκατοικία που διαμένει η παθούσα.

Μετά από μερικές ημέρες, νομίζω ήταν αρχές Φεβρουαρίου, περί ώρα 21:00, ενώ εισερχόμουν στην πολυκατοικία, συνάντησα στον διάδρομου του δεύτερου ορόφου, τη σύζυγό μου και την γειτόνισσα, οι οποίες ήταν αναστατωμένες και μου είπαν ότι, πριν λίγη ώρα είχαν δει από τα μπαλκόνια την ίδια γυναίκα να βρίσκεται στον δρόμο μπροστά από την πολυκατοικία και έπειτα από κάποια λεπτά αποχώρησε. Μετά από περίπου 45 λεπτά βγήκα στο μπαλκόνι και είδα ξανά την ίδια γυναίκα από κάτω. Βγήκα από το διαμέρισμα και μαζί με την γειτόνισσα κατεβήκαμε μαζί κάτω. Στη συμβολή των οδών Πλάτωνος και Θερμοπυλών είδαμε τη γυναίκα αυτή και κινηθήκαμε προς το μέρος της. Έκανε την αδιάφορη αλλά της φώναξα ‘Να σας ρωτήσω κάτι’. Μόλις άκουσε την φωνή μου πέρασε στην απέναντι πλευρά, συνεχίσαμε να την ακολουθούμε και ταυτόχρονα της φώναζα ‘Πες μου τι κάνεις κάτι από το σπίτι μου κάθε μέρα. Θέλεις κάτι;’ Αυτή γύρισε και από απόσταση μου είπε ‘Δεν θα σας δώσω αναφορά’. Άρχισα να της φωνάζω και να της λέω να μην τολμήσει να ξαναέρθει κάτω από το σπίτι και τότε αυτή μου είπε αυστηρά ‘Θα πηγαίνω όπου θέλω. Δημόσιος είναι ο χώρος’. Αυτή ήταν η τελευταία φορά που την είδαμε. Έπειτα ξεκίνησαν τα μέτρα του κορωνοϊου και δεν κυκλοφορούσε κανείς».




A+
A-







ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ