Παρασκευή 18 Ιουνίου 2021
x

ΟΙ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ ΜΕ ΠΟΔΗΛΑΤΑ ΚΑΙ… ΒΕΣΠΑΚΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΔΥΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Γενικότερα η Θεσσαλονίκη είναι πόλη που, αν και τα δίκυκλα γενικώς θα της έλυναν πολλά προβλήματα, δεν είναι φιλική σε αυτά

Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης είναι φίλος του ποδήλατου και δεν το κρύβει. Μόλις πριν από δύο ημέρες έκανε τις βόλτες του στην παραλία με τον πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα Τζέφρι Πάιατ. Άλλωστε επί των ημερών του οι ποδηλατόδρομοι στην πόλη αυξάνονται διαρκώς, κάτι που αποδεικνύει ότι πέραν της προσωπικής ικανοποίησης ο Κ. Ζέρβας επιθυμεί να προάγει το ποδήλατο όχι μόνο ως άσκηση και ψυχαγωγία στην παραλία και άλλα σχετικώς ελεύθερα σημεία, αλλά ως μέσο μεταφοράς στη Θεσσαλονίκη. Είναι μέρος της πολιτικής του. Τουλάχιστον στο κομμάτι της πόλης που βρίσκεται στο ύψος της θάλασσας -άντε και λίγο υψηλότερα- διότι για τις περιοχές πάνω από την Αγίου Δημητρίου υπάρχει το αντικειμενικό πρόβλημα της ανηφόρας.

Το στοίχημα του δημάρχου θα κριθεί τα επόμενα χρόνια, καθώς -όπως σωστά λέει ο ίδιος- τώρα που υπάρχουν ποδηλατόδρομοι θα αποδειχθεί εάν στη Θεσσαλονίκη υπάρχει ποδηλατικό ενδιαφέρον. Εάν δηλαδή υπάρχουν πολλοί ποδηλάτες. Το γεγονός ότι εδώ και σχεδόν 18 μήνες τα δύο πανεπιστήμια που βρίσκονται μέσα στην πόλη -το Αριστοτέλειο και το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας- είναι επί της ουσίας κλειστά για τους φοιτητές δεν βοηθά στην εξέλιξη του πειράματος. Θα πρέπει να περιμένουμε την ομαλοποίηση της κατάστασης για να δούμε, αφού σύμφωνα με τον δήμο Θεσσαλονίκης οι ποδηλατόδρομοι στην Κωνσταντίνου Καραμανλή, στη λεωφόρο Νίκης και αλλού είναι προσωρινοί. Μέχρι τότε, δηλαδή μέχρι να αποφασιστεί τεκμηριωμένα εάν τα ποδήλατα ταιριάζουν στη Θεσσαλονίκη, ώστε να δημιουργηθούν εκτεταμένες υποδομές, ανάμεσά μας κυκλοφορούν οι ποδηλάτες που υπάρχουν. Το κακό είναι ότι ορισμένοι από αυτούς -προφανώς όχι όλοι ούτε πολλοί, αλλά πάντως αρκετοί- έχουν αποφασίσει ότι η πόλη τούς ανήκει. Τα πεζοδρόμια, στα οποία κυκλοφορούν με την άνεση καμικάζι ανάμεσα στους τρομαγμένους πεζούς. Οι μονόδρομοι, τους οποίους περιφρονούν. Τα φανάρια και οι διαβάσεις, που αγνοούν. Τα όρια ταχύτητας, που δεν τηρούν κινούμενοι συχνά επικίνδυνα. Τα φώτα που οφείλουν να έχουν αναμμένα όταν κινούνται νυχτερινές ώρες, αλλά παραμένουν σβηστά -πολλοί από αυτούς ίσως δεν έχουν καν φώτα. Και τα μέτρα ατομικής ασφάλειας που οφείλουν να παίρνουν, κυρίως να φορούν το κράνος, αλλά δεν το κάνουν. Επίσης τους ανήκουν όλα τα δεντράκια του πεζοδρομίου στα οποία «δένουν» τα δίτροχά τους, αλλά και οι είσοδοι των πολυκατοικιών, όπου τα ασφαλίζουν. Απέναντι σε αυτές τις συμπεριφορές υπάρχει ανοχή και ατιμωρησία. Πόσες φορές η τροχαία ή η Δημοτική Αστυνομία ασχολήθηκε στη Θεσσαλονίκη με την οδική συμπεριφορά κάποιου ποδηλάτη; Διότι σε συνθήκες πόλης το ποδήλατο είναι τροχοφόρο και μέσο μεταφοράς, όχι παιχνίδι.

Όλα αυτά συνιστούν την ποδηλατική εικόνα της Θεσσαλονίκης. Εάν όχι στο σύνολό της, σίγουρα σε σημαντικό της κομμάτι. Μια πραγματικότητα που αναπνέει καθημερινά στους δρόμους και τα πεζοδρόμια του κέντρου και είναι απολύτως οικεία για όσους επίσης κινούνται στο κέντρο. Επομένως ένα βασικό στάδιο της εξέλιξης της Θεσσαλονίκης σε ποδηλατούπολη είναι η εκπαίδευση που λείπει. Όλοι αντιλαμβανόμαστε τον γοητευτικό -και συνήθως αξέχαστο- τρόπο που μάθαμε ισορροπία και ποδήλατο, αλλά πέραν τούτου… ουδέν.

Γενικότερα η Θεσσαλονίκη είναι πόλη που, αν και τα δίκυκλα γενικώς θα της έλυναν πολλά προβλήματα, δεν είναι φιλική σε αυτά. Ούτε στα ποδήλατα ούτε στα μηχανάκια, ούτε στις βέσπες ούτε στις μηχανές τύπου Moto GP. Οι οδηγοί των αυτοκινήτων δεν τους πολυπροσέχουν, αν δεν τους περιφρονούν, και οι δικυκλιστές –συμπεριλαμβανομένων των ηρωικά και σε πανδύσκολες συνθήκες εργαζομένων στα delivery και στα courier- δεν δίνουν σημασία και κινούνται κατά το δοκούν, δηλαδή σύμφωνα με την ευκολία τους. Σε απλά ελληνικά: όπως τους βολεύει. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα εικόνες Άγριας Δύσης, στην οποία –ως γνωστόν- δεν μετρούσαν και πολύ οι καλές προθέσεις, αλλά η ταχύτητα αντίδρασης και η δύναμη των… όπλων.    

ΥΓ. Σήμερα είναι Σάββατο 5 Ιουνίου. Τιμούμε την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Προφανώς είναι μια καλή ημέρα για ποδήλατο, που δεν μολύνει την ατμόσφαιρα και βοηθά στην άθληση και στην καλύτερη υγεία. Κυρίως, όμως, είναι μία ημέρα που ο καθένας οφείλει να σκεφτεί καλύτερα την καθημερινότητά του. Την άνεση και την ασφάλεια των μετακινήσεών του στην περιοχή που κατοικεί, που εργάζεται, που κυκλοφορεί. Διότι δικαιώματα και υποχρεώσεις έχουν όλοι. Οι πεζοί, οι οδηγοί αυτοκινήτων, οι μηχανόβιοι, οι ποδηλάτες, οι πάντες…




A+
A-







ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ