Παρασκευή 22 Νοεμβρίου 2019
x

ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ: ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΕΣ ΡΟΕΣ ΕΞΑΝΤΛΟΥΝ ΤΙΣ ΑΝΤΟΧΕΣ ΜΑΣ

Στις νέες ροές δεν πλειοψηφούν ούτε πρόσφυγες, ούτε πεινασμένοι, αλλά μετανάστες από τη μεσαία τάξη μουσουλμανικών χωρών, είπε ο Καλαφάτης.

«Η Ελλάδα κατακλύζεται από ανεξέλεγκτες ροές μεταναστών που ξεπερνούν τις αντοχές της. Βρίσκεται αντιμέτωπη με τεράστιο πρόβλημα που απαιτεί πολύπλευρη κινητοποίηση. Κανένας άλλωστε δεν μπορεί να αγνοήσει την ανθρωπιστική διάστασή του. Αλλά και κανένας δεν μπορεί να πει πως η Ελλάδα αντέχει τη διάρρηξη των συνόρων της και την παράνομη είσοδο δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων», τονίζει ο Γραμματέας της Κ.Ο. της Ν.Δ. και Βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης Σταύρος Καλαφάτης, σε άρθρο που ανάρτησε σήμερα στην προσωπική του σελίδα στο Facebook.

«Φαίνεται πως στις νέες ροές δεν πλειοψηφούν ούτε πρόσφυγες, ούτε πεινασμένοι, αλλά μετανάστες από τη μεσαία τάξη μουσουλμανικών χωρών της Ασίας», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι «Ζητούμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση να επιδείξει έμπρακτη και ουσιαστική αλληλεγγύη στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή»

Το πλήρες κείμενο του άρθρου έχει ως εξής:

Τα γεγονότα δεν επιτρέπουν αμφιβολίες. Η Ελλάδα κατακλύζεται από ανεξέλεγκτες ροές μεταναστών που ξεπερνούν τις αντοχές της. Βρίσκεται αντιμέτωπη με τεράστιο πρόβλημα που απαιτεί πολύπλευρη κινητοποίηση. Κανένας άλλωστε δεν μπορεί να αγνοήσει την ανθρωπιστική διάστασή του. Αλλά και κανένας δεν μπορεί να πει πως η Ελλάδα αντέχει τη διάρρηξη των συνόρων της και την παράνομη είσοδο δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων. Δεν μπορεί να αγνοήσει ούτε τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που εγείρονται, ούτε τα ζητήματα δημόσιας τάξης και εθνικής ασφάλειας, που επιφυλάσσει η ενδεχόμενη εισβολή τζιχαντιστών και ξένων πρακτόρων. Δεν μπορεί ούτε να αφήσει αφύλακτα τα σύνορά της, ούτε να κρατήσει όσους μπαίνουν παράνομα στο έδαφός της.

Οι Έλληνες δείξαμε ευαισθησία απέναντι στους απελπισμένους που έφταναν στη χώρα μας. Φαίνεται, ωστόσο, πως στις νέες ροές –τις αυξημένες το τελευταίο πεντάμηνο, κατά 200%- δεν πλειοψηφούν ούτε πρόσφυγες, ούτε πεινασμένοι, αλλά μετανάστες από τη μεσαία τάξη μουσουλμανικών χωρών της Ασίας, που ανακάλυψαν την Ευρώπη. Και η διαπίστωση αυτή παραμερίζει την προσφυγική διάσταση του προβλήματος και εντείνει την αντίθεση των τοπικών κοινωνιών στις δομές φιλοξενίας, που στήνονται, αλλά υπερφορτώνονται και εγκαταλείπονται στο έλεος ακραίων στοιχείων.

Αναντίλεκτα, τίποτε δεν είναι εύκολο κι’ απλό. Σίγουρα ωστόσο δεν μπορεί να συνεχιστεί η πολιτική που συνοψιζόταν στη φράση «οι μετανάστες λιάζονται τη μέρα και εξαφανίζονται τη νύκτα». Ούτε η αβάσιμη αντίληψη πως «η θάλασσα δεν έχει σύνορα». Ούτε η πρακτική μιας χρονοβόρου διαδικασίας ασύλου, που ταλαιπωρούσε όσους το δικαιούνταν και υπηρετούσε τους παράνομους. Αλλάζουμε, λοιπόν, σελίδα και απαντούμε με συγκροτημένη πολιτική, δομημένη στα πραγματικά δεδομένα και τις διαφαινόμενες εφιαλτικές προοπτικές.

Δίνουμε, πρώτ’ απ’ όλα, έμφαση στην αποτελεσματικότερη φύλαξη των συνόρων μας για την ανάσχεση των μεταναστευτικών ροών. Αυξήθηκαν, ήδη τα παρατηρητήρια στον Έβρο, ενισχύθηκαν οι μονάδες του Λιμενικού στο Αν. Αιγαίο και πύκνωσαν οι περιπολίες. Για τον ίδιο σκοπό, ζητήσαμε και ζητούμε ενισχυμένη παρουσία από την Frontex και το ΝΑΤΟ, υπογραμμίζοντας, αφενός ότι τα ελληνικά είναι και εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης και αφετέρου ότι το πρόβλημα απαιτεί συλλογική αντιμετώπιση.

Προχωρούμε, ταυτόχρονα, στην αυστηροποίηση των διαδικασιών ελέγχου για όσους ήδη έχουν εισέλθει στη χώρα. Αναμορφώνουμε το νομοθετικό πλαίσιο για τη χορήγηση ασύλου και επιταχύνουμε τις σχετικές διαδικασίες, έτσι ώστε να ολοκληρώνονται, το αργότερο, εντός τριμήνου. Σχεδιάζουμε ταυτόχρονα τη μεταφορά όσων δεν δικαιούνται άσυλο σε κλειστά προαναχωρησιακά κέντρα -τα οποία ήδη υπάρχουν- και κινούμαστε με στόχο την αύξηση των επαναπροωθήσεων.

Επιδιώκουμε, παράλληλα -με συντονισμένες προσπάθειες που ήδη ξεκίνησε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης- τη διεθνοποίηση του ζητήματος. Ζητούμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση να επιδείξει έμπρακτη και ουσιαστική αλληλεγγύη στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Δεν μπορεί, άλλωστε, κανένα κράτος να είναι μέλος της ζώνης του Schengen, να επωφελείται από την ελεύθερη κυκλοφορία των ανθρώπων, αλλά να αρνείται τη συμμετοχή του στην κατανομή των βαρών του μεταναστευτικού.

Με μια κουβέντα, παλεύουμε σήμερα για το αυτονόητο. Διότι όλα αυτά έπρεπε να γίνουν προ πολλού, αλλά δεν έγιναν. Και οφείλουμε να τα κάνουμε τώρα, για να μην φτάσουμε, κάποια στιγμή, σε νέα εθνική κρίση. Διότι σ’ αυτήν την περίπτωση, οι συνέπειες δεν θα γιατρεύονται.




A+
A-







ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ