Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου 2019
x

ΝΙΟΒΗ ΠΑΥΛΙΔΟΥ: ΒΑΛΕ ΕΝΑ ΤΟΥΒΛΑΚΙ LEGO, ΦΤΙΑΞΕ ΤΟ ΑΕΙ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ

Άρθρο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση στη Voria.gr της Νιόβης Παυλίδου, καθηγήτριας ΑΠΘ και επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης «Πολίτες Μπροστά».

*της Νιόβης Παυλίδου

Αγαπημένο παιδικό παιχνίδι. Σκορπάμε τα τουβλάκια στο τραπέζι, αφήνουμε την φαντασία μας ελεύθερη και φτιάχνουμε τον κόσμο όπως τον θέλουμε. Σπίτια, δρόμοι, δέντρα, φιγούρες, αυτοκίνητα, μηχανές. Δεν αρέσουν; Τα χαλάμε και πάλι απ' την αρχή.

Το αγάπησε πολύ, ως φαίνεται, το παιχνίδι ο υπουργός παιδείας. Κατά τόπους, μαζεύει «φίλους» στο τραπέζι και αρχίζει η «δημιουργική» συναναστροφή. Βάλε το ένα τουβλάκι, βγάλε το άλλο, φτιάξε το ΑΕΙ που επιθυμείς. Μπορείς!

Χρειάζεται αναδιάταξη ο χώρος της Ανώτατης Εκπαίδευσης, συμφωνούμε όλοι. Οι προηγούμενες δεκαετίες μάς κληροδότησαν Πανεπιστήμια και ΤΕΙ σε κάθε ραχούλα, σε κάθε στενό. Το «δωρεάν» δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης λυγίζει κάτω από το ύψος των δαπανών που απαιτούνται για αποδεκτή ποιότητα παιδείας, ενώ η χώρα έχει γονατίσει οικονομικά. Συγχρόνως η κοινωνία αλλάζει, η αγορά εργασίας αλλάζει, τελευταία δε με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Η τριτοβάθμια εκπαίδευση πεθαίνει αν δεν ακολουθεί τις αλλαγές. Για αυτό ξεκίνησαν αρκετές προσπάθειες στο παρελθόν για μια πιο ορθολογική διάρθρωση του εκπαιδευτικού χάρτη. Πάντα όμως οι αντιδράσεις της ακαδημαϊκής κοινότητας, των οικογενειών, των φοιτητών, των τοπικών κοινωνιών υπήρξαν σφοδρές. Όταν οι αλλαγές αγγίζουν παγιωμένες σχέσεις και συμπεριφορές αποτυγχάνει κάθε προσπάθεια προσαρμογής. Πώς ο υπουργός καταφέρνει σήμερα να στήσει τα legoΑΕΙ;

Από όσα γνωρίζουμε, δεν ανακοινώθηκε καμιά έκθεση εθνικής εκπαιδευτικής στρατηγικής ή  έκθεση βιωσιμότητας του νέου εκπαιδευτικού χάρτη μέσα στην αναδυόμενη επαγγελματική αγορά της 4ης βιομηχανικής επανάστασης. Δεν έγινε αιτιολόγηση των συγχωνεύσεων, ιδρύσεων, μετασχηματισμών τμημάτων, με ακαδημαϊκά κριτήρια. Δεν επιχειρήθηκε καμιά συλλογική συναίνεση και συμμετοχή. Μάλλον αγνοήθηκε κάθε ανεξάρτητη ακαδημαϊκή αρχή. Όλα γίνονται κατά τόπους, με την ομήγυρη κλειστή. Το «μεταξύ μας» βοηθά στις αποφάσεις. Ιδίως αν προστέθηκαν «εξαρτήματα» στις συσκευασίες του παιχνιδιού, ιδιαίτερα ελκυστικά. Πτυχία κάθε είδους, θέσεις χωρίς αντιστοιχία  προσόντων, ελαστικές χρηματοδοτήσεις, γκρίζες εξελίξεις, νέα αξιώματα και τιμές, κλείσιμο ματιού για ευχάριστες συνεργασίες και συναναστροφές.

Είναι ορατός ο κίνδυνος. Ο μόνος δρόμος για να πετύχει τέτοιο εγχείρημα είναι μια πειστική στρατηγική για την επαγγελματική προοπτική των νέων και μια αξιοκρατική διαχείριση των διαδικασιών και του προσωπικού. Έτσι γίνεται παντού. Δεν έχουμε να ανακαλύψουμε τίποτα, ούτε κριτήρια, ούτε πρακτικές. Μετά από τόσα χρόνια φυγής του επιστημονικού δυναμικού μας στο εξωτερικό, είναι θλιβερό να συνεχίζουμε με αποτυχημένες συνταγές. Αν η αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού χάρτη ακολουθήσει άλλους δρόμους,  η προσπάθεια είναι αποτυχημένη από την αρχή. Νέοι με αναρίθμητα πτυχία θα πνίγονται στο κυνήγι του οκτάμηνου voucher και της περιστασιακής εργασίας και πρακτικής. Και η υποτίμηση της γνώσης, που είναι η βάση κάθε ανάπτυξης,  από την ελληνική κοινωνία θα είναι καταστροφική.

*Η Νιόβη Παυλίδου είναι Καθηγήτρια ΑΠΘ και επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης «Πολίτες Μπροστά»




A+
A-







ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ