Δευτέρα 20 Μαΐου 2019
x

Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΒΟΥΓΙΑ ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΤΟΥ ΑΦΙΕΡΩΝΕΙ ΣΕΦΕΡΗ

Ήταν «ευχάριστη συνάντηση» με έναν πολιτικό που «προσπάθησε μάταια να σηκώσει, μόνος, το δυσβάστακτο βάρος μιας κρίσης που από άλλους κληρονόμησε»

Τη διαβεβαίωση ότι θα στηρίξει «με όποιον τρόπο μπορεί» την υποψηφιότητά του για τον δήμο Θεσσαλονίκης έδωσε στον Σπύρο Βούγια ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, σύμφωνα με τον υποψήφιο δήμαρχο.

Με ανάρτησή του στο Facebook, ο επικεφαλής της ΠΟΛΗχρωμης Θεσσαλονίκης αποκάλυψε ότι, ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, που βρέθηκε σήμερα στη Θεσσαλονίκη, ζήτησε να τον δει και τελικά οι δύο άνδρες βρέθηκαν σε ένα καφέ, όπου ο κ. Παπανδρέου επέλεξε το... τσάι.

«Ζήτησε να μάθει για την πόλη και την υποψηφιότητά μου για τον Δήμο και με διαβεβαίωσε πως θα την στηρίξει με όποιον τρόπο μπορεί. Εγώ, πάλι, αφού τον ενημέρωσα για τα βασικά, ρωτούσα για το διδακτορικό της Μαργαρίτας, την καινούργια του ζωή, τα σχέδιά του για το μέλλον», αναφέρει ο κ. Βούγιας, που τιτλοφορεί την ανάρτησή του με τον γνωστό στίχο του Γ. Σεφέρη «Βουλιάζει όποιος σηκώνει τις μεγάλες πέτρες». 

Εξηγώντας, τονίζει: «Ήταν μια απρόσμενη και πολύ χρήσιμη και ευχάριστη συνάντηση με έναν καλό προσωπικό φίλο, έναν πολιτικό που προσπάθησε μάταια να σηκώσει, μόνος, το δυσβάστακτο βάρος μιας κρίσης που από άλλους κληρονόμησε. Κι έτσι, μου ήρθε ξαφνικά στο μυαλό αυτός ο στίχος του Σεφέρη».

Αναλυτικά όσα έγραψε ο κ. Βούγιας:

«"ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ ΟΠΟΙΟΣ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΕΤΡΕΣ"

Είχαμε να βρεθούμε πάνω από 7 χρόνια, από το '12 που ξέκοψα από την κεντρική πολιτική σκηνή. Χάρηκα που ζήτησε να με δει στην ολιγόωρη παρουσία του στην πόλη και βρεθήκαμε για έναν καφέ (τσάι για 'κείνον) μιλώντας για τα παλιά, τα τωρινά και τα μελλούμενα. Ζήτησε να μάθει για την πόλη και την υποψηφιότητά μου για τον Δήμο και με διαβεβαίωσε πως θα την στηρίξει με όποιον τρόπο μπορεί. Εγώ, πάλι, αφού τον ενημέρωσα για τα βασικά, ρωτούσα για το διδακτορικό της Μαργαρίτας, την καινούργια του ζωή, τα σχέδιά του για το μέλλον. Φεύγοντας, του συνέστησα φιλικά, να ξυρίσει το λευκό γενάκι που τον αδικεί λίγο, καθώς τον δείχνει μεγαλύτερο. Ήταν μια απρόσμενη και πολύ χρήσιμη και ευχάριστη συνάντηση με έναν καλό προσωπικό φίλο, έναν πολιτικό που προσπάθησε μάταια να σηκώσει, μόνος, το δυσβάστακτο βάρος μιας κρίσης που από άλλους κληρονόμησε. Κι έτσι, μου ήρθε ξαφνικά στο μυαλό αυτός ο στίχος του Σεφέρη».




A+
A-







ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ