Τρίτη 26 Μαρτίου 2019
x

Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΣΥΣΤΗΜΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

Τα ακροδεξιά κόμματα αναμένεται να διπλασιάσουν τις έδρες τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις ευρωεκλογές του Μαΐου, σύμφωνα με μεγάλη δημοσκόπηση.

Καθημερινώς σχεδόν, όλο και κάποιος αξιωματούχος θα εκφράσει τους φόβους του για την άνοδο των ακροδεξιών και λαϊκιστικών πολιτικών σχηματισμών, που κατ’ ευφημισμό αναφέρονται ως ευρωσκεπτικιστικά.

Σύμφωνα με μια μεγάλη δημοσκόπηση που δημοσίευσε η Bild, τα ακροδεξιά κόμματα αναμένεται να διπλασιάσουν τις έδρες τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις ευρωεκλογές του Μαΐου, ενώ συντηρητικά και σοσιαλδημοκρατικά παραδοσιακά κόμματα καταγράφουν μεγάλες απώλειες.

Είναι όμως εντυπωσιακό, ότι απουσιάζει ο ορισμός του τι είναι ακροδεξιό κόμμα. Αν δεξιό θεωρείται το φιλελεύθερο, τότε το ακροδεξιό είναι το νέο-φιλελεύθερο; Ο άκρατος καπιταλισμός, δηλαδή; Αν δεξιό θεωρείται το συντηρητικό κόμμα, ακροδεξιό θεωρείται το εκφράζον τον ακραίο συντηρητισμό; Αντιλαμβάνομαι πάντως, ότι στο χώρο της ακροδεξιάς πολλοί θεωρούν ότι βρίσκονται κόμματα και φορείς που με βίαιο τρόπο επιχειρούν την αποφυγή ανατροπής της κατεστημένης τάξης, που επιχείρησε -επιτυχώς εν πολλοίς- η Παγκοσμιοποίηση.

Η Μαριάνα Σκυλακάκη, προσπάθησε προ μηνών στον «Φιλελεύθερο», να ορίσει τον ακροδεξιό σχηματισμό, γράφοντας: «Κοιτάζοντας πάντως τα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης, αν κάτι μοιάζει να έχει ο συντριπτικός αριθμός τους ως κοινό είναι ο λαϊκιστικός χαρακτήρας τους. Είναι κόμματα αντίδρασης που απελευθερώνουν τα ταπεινότερα ένστικτα μιας μερίδας της εκάστοτε κοινής γνώμης, κεφαλαιοποιώντας στον θυμό που ακολούθησε την κρίση και αξιοποιώντας τον φόβο του διαφορετικού, καθώς και την αγωνία που προκαλεί η συνειδητοποίηση ότι η Ευρώπη παραμένει νησίδα φωτός σε μια ολοένα και πιο σκοτεινή γειτονιά του πλανήτη».

Αν αφαιρέσουμε το υποστηριζόμενο πως η Ευρώπη παραμένει νησίδα φωτός, τότε θα μπορούσε κάποιος να δεχθεί με συγκατάβαση τον ανωτέρω ορισμό. Πάντως, έως ότου διασαφηνιστεί, για τι μιλάμε, θα παραμείνω στον συνοπτικό ορισμό που έδωσα στην αρχή, ότι πρόκειται για ευρωσκεπτικιστές, που επιχειρούν δυναμικά να επιβάλλουν απόψεις, εκμεταλλευόμενοι τις άσχημες πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες που επικρατούν στην Ευρώπη.

Προσφάτως, ανακαλύφθηκε ότι υπάρχει και κατευθυντικό κέντρο της ακροδεξιάς δράσης στην Ευρώπη, υπό την καθοδήγηση του πρώην σύμβουλο του προέδρου Τραμπ, Στηβ Μπάνον. «Η ακροδεξιά ετοιμάζεται να επιτεθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση με όχημα τις ευρωεκλογές του Μαΐου, με ενορχηστρωτή τον πρώην σύμβουλο Επικοινωνίας του προέδρου Τραμπ,Στηβ Μπάνον» γράφει η ισπανική εφημερίδα El Periodico.

Αλλά, και σύμφωνα με το γαλλικό περιοδικό Marianne «από τότε που εγκατέλειψε τον Λευκό Οίκο, ο Στηβ Μπάνον, έχει μόνο μια ιδέα στο μυαλό του: να αποσταθεροποιήσει την Ευρώπη, για να συντρίψει αυτό που αντιλαμβάνεται ως απειλή για την Αμερική».

Το δε ΑΠΕ - ΜΠΕ πληροφορείται ότι συνεργάτες του Μπάνον αγόρασαν ένα τεράστιο μοναστήρι στην Ιταλία για να εκπαιδεύσουν τους μαχητές του. «Η χώρα δεν επιλέγεται τυχαία. Μετά το Brexit, η επόμενη Αχίλλειος πτέρνα της Ευρώπης βρίσκεται στην Ιταλία», γράφει το γαλλικό περιοδικό Marianne.

Δεν μπορώ να γνωρίζω, κατά πόσο ισχύουν όλα αυτά, και πόση ισχύ -πολιτική, αλλά κυρίως οικονομική- διαθέτει ο Στηβ Μπάνον, για να επιτύχει την αποσταθεροποίηση της Ευρώπης, όπως φοβούνται πολλοί. Όμως, την ίδια αποσταθεροποίηση δεν επιδιώκει και ο Γιάνης Βαρουφάκης με την σύμπραξη της ευρωπαϊκής Αριστεράς; Και αν ο σκοπός του Μπάνον είναι να απομακρύνει μια απειλή για τις ΗΠΑ, όπως έγραψε το γαλλικό Marianne, και ο Βαρουφάκης εργάζεται για τον ίδιο σκοπό, προς όφελος της Αμερικής;

Θέλει, επομένως, μεγάλη προσοχή στην αναζήτηση των κινήτρων. Αλλά, περισσότερο απαιτείται, αντί απλώς να καταφέρονται κατά της ακροδεξιάς, πρέπει να αναλύσουν τους λόγους που οι πολίτες στρέφονται προς αυτήν. Δεν μπορεί, εκατομμύρια Ευρωπαίοι, να είναι όλοι τους πολίτες δεύτερης διαλογής, όπως αποκαλούνται οι ακροδεξιοί…

Τα συστημικά κόμματα έχουν χρέος να εμβαθύνουν στο ζήτημα, μια και οι αφορισμοί δεν προσδίδουν κάτι στην δύναμή τους. Ας αναζητήσουν τις αιτίες αυτής της ενδυνάμωσης της ακροδεξιάς, για να επαναφέρουν τους ψηφοφόρους τους, στη δική τους δεξαμενή.

 




A+
A-







ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ