Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2022
x

ΤΟ ΦΟΥΛ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ, ΟΙ… ΚΑΡΑΜΠΙΝΑΤΕΣ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ Η ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΗ ΣΒΕ

Πώς η συνάντηση Ερντογάν-Μητσοτάκη στην Κωνσταντινούπολη αναδεικνύει την έλλειψη δημοσίων κτηρίων με σοβαρές προδιαγραφές στη Θεσσαλονίκη

Καλημέρα σας!

Ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται, κάτι που δυστυχώς μάλλον θα πρέπει να συνηθίσουμε, αφού, παρά τις διπλωματικές προσπάθειες που συνεχίζονται ορατώς και… αοράτως, δεν φαίνεται φως στην άκρη του τούνελ. Για την ακρίβεια κάτι φαίνεται, αλλά πρόκειται για πολύ αχνό φως, που επίσης τρεμοσβήνει, δηλαδή αναβοσβήνει. Έτσι κι αλλιώς διπλωματικοί και στρατιωτικοί αναλυτές σκίζουν τα… πτυχία τους. Στην αρχή δεν περίμεναν ότι θα γίνει εισβολή, ενώ στη συνέχεια προέβλεπαν εύκολη επικράτηση των Ρώσων και ταχεία διευθέτηση των θεμάτων παρά την ένταση. Την αλήθεια θα τη μάθουμε πολύ αργότερα. Προς το παρόν καλούμαστε όχι μόνο να πληρώσουμε πανάκριβα για ενέργεια, τρόφιμα και τα… πάντα, αλλά και να συνηθίσουμε τη φρίκη του πολέμου ως θεατές. Τις εκρήξεις, τους πυροβολισμούς, τις ηρωικές προετοιμασίες άμυνας των Ουκρανών, το δράμα των προσφύγων, που στο βλέμμα τους είναι φανερό ότι δεν πιστεύουν αυτό που τους έτυχε.

Φουλ των… αποστράτων

Μια ακόμη… παρενέργεια του πολέμου είναι η εμφάνιση στις τηλεοπτικές οθόνες, για μία ακόμη φορά, διαφόρων ειδικών και «ειδικών». Και καλά οι διεθνολόγοι που εξηγούν τη μεγάλη εικόνα είναι χρήσιμοι για να καταλάβουμε τι συμβαίνει. Αλλά οι απόστρατοι των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, στρατηγοί, ναύαρχοι και πτέραρχοι, είναι -για να το πούμε κομψά- κουραστικοί. Διότι ενώ το θέμα τούς εξιτάρει ως πρώην στρατιωτικούς που ασχολούνται έστω από μακριά με ένα πεδίο πραγματικής μάχης, είναι σαφές ότι οι γνώσεις τους είναι θεωρητικές και σίγουρα από… δεύτερο και τρίτο χέρι. Αυτό συμβαίνει –και ευτυχώς- διότι στην Ελλάδα ο πόλεμος έχει να μας κτυπήσει την πόρτα δεκαετίες. Αλλά το ερώτημα παραμένει: πόθεν προκύπτει η ειδίκευση και το περισπούδαστο ύφος, που τελικά χρησιμεύει μόνο για τη διεξαγωγή ατελείωτων τηλεοπτικών συζητήσεων;

Μια συνάντηση αναζητεί χώρο

Η Θεσσαλονίκη και πάλι στο επίκεντρο των Ελληνοτουρκικών, αφού, εάν υλοποιηθεί αυτό που συμφώνησαν Μητσοτάκης - Ερντογάν και τα υπουργικά συμβούλια των δύο χωρών, με τους δύο ηγέτες επικεφαλής, να πραγματοποιήσουν κοινή συνεδρίαση επί ελληνικού εδάφους, η Θεσσαλονίκη είναι ο επικρατέστερος τόπος. Αυτομάτως, λοιπόν, τίθεται ζήτημα για τις εγκαταστάσεις που θα φιλοξενήσουν τη συνεδρίαση, οι οποίες πρέπει να τηρούν προδιαγραφές λειτουργικότητας και ασφάλειας. Πολύ περισσότερο όταν μιλάμε για μια χώρα σαν την Τουρκία. Μία χώρα της Ανατολής για την οποία η δύναμη που συμβολίζουν τα μεγάλα μεγέθη, -όπως τα… παλάτια, οι πολυπληθείς αντιπροσωπείες και τα κονβόι με τις μαύρες λιμουζίνες- σημαίνει πολλά, ανεξαρτήτως της ουσίας. Πού θα γίνει η συνεδρίαση, λοιπόν; Η Θεσσαλονίκη στερείται δημοσίων κτηρίων με σοβαρές προδιαγραφές. Έχουμε, λοιπόν, τις ακόλουθες επιλογές: Το Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο της ΔΕΘ - Helexpo, που είναι μεγάλο και με την κατάλληλη… επίπλωση μπορεί να εξυπηρετήσει, αλλά είναι ψυχρό και αισθητικά φτωχό. Το Διοικητήριο, που είναι ένα υπουργείο, αλλά οι δυνατότητές του είναι εξαιρετικά περιορισμένες, αλλά το πάρκινγκ του μάλλον δεν φτάνει ούτε για το αυτοκίνητο του Τούρκου προέδρου. Το Παλατάκι στη Ν. Κρήνη, το οποίο τα τελευταία χρόνια είναι επί της ουσίας παρατημένο στα όρια της εγκατάλειψης και χρειάζεται «χοντρό» λίφτινγκ. Το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, όπου είχε πραγματοποιηθεί η τριμερής Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ, συνάντηση με σαφώς περιορισμένες απαιτήσεις σε επίπεδο υποδομής. Μια κάποια λύση θα ήταν και ένα από τα μεγάλα ξενοδοχεία, κάτι που θα αποδείκνυε ότι «εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε».

Ερωτήματα για το… καλό κλίμα

Για καλό κλίμα στη συνάντηση Ερντογάν – Μητσοτάκη χθες στην Κωνσταντινούπολη μιλούν οι ανταποκρίσεις. Η ελληνική πλευρά, μάλιστα, διαρρέει ότι ήταν καλύτερη από τις προηγούμενες τρεις που έγιναν τα τελευταία χρόνια, κάτι που επισημαίνει από χθες στους πολιτικούς αρχηγούς ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Με αυτό το δεδομένο καλόπιστα μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί από πού πηγάζει αυτή η αισιοδοξία. Έπαψε να υπάρχει το τουρκολιβυκό μνημόνιο, που παραβιάζει κατάφορα τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας; Ηρέμησε η Τουρκία στο Αιγαίο; Αποφεύγουν τις προκλητικές δηλώσεις οι Τούρκοι αξιωματούχοι; Έχει εγκαταλείψει τον αναθεωρητισμό της η τουρκική κυβέρνηση; Απέσυρε η Άγκυρα το casus belli, που συνιστά τη μοναδική δημόσια απειλή πολέμου από μία χώρα προς μία άλλη στον πλανήτη; Μήπως οι Τούρκοι επιδιώκουν να παίξουν εποικοδομητικό ρόλο στο Κυπριακό; Όσο για το αφήγημα της οικονομικής συνεργασίας των δύο πλευρών, κάποιοι ανάμεσά μας θυμούνται ότι καλλιεργήθηκε συστηματικά στις δεκαετίες του 1990 και του 2000 –με αφορμή τους σεισμούς στην Κωνσταντινούπολη- χωρίς σπουδαία αποτελέσματα, εκτός από τις περιπτώσεις που κάποιοι λίγοι επιχειρηματίες προχώρησαν κατά μόνας. Διότι αυτή η προοπτική είχε ως προαπαιτούμενο την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, που έχει ανακοπεί βίαια από τον πρόεδρο Ερντογάν. Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στον πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς ΓΑΠ.

Επανεμφάνιση ΣΒΕ

Καιρό είναι η αλήθεια ότι είχαμε να ακούσουμε κάποια νέα του Συνδέσμου Βιομηχανιών Ελλάδος, καθώς τα τελευταία χρόνια ο πρώην ΣΒΒΕ εμφανίζεται στη δημοσιότητα αραιά και πού. Με αφορμή την ενεργειακή κρίση ο πρόεδρος του ΣΒΕ, ο οποίος τυγχάνει και πρόεδρος του Ελληνικού Χρηματιστηρίου Ενέργειας, Θάνος Σαββάκης, έστειλε επιστολή στον πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη με προτάσεις για άμεσα και μεσοπρόθεσμα μέτρα, που θα συμβάλλουν στην κατά το δυνατόν ομαλοποίηση του ενεργειακού τοπίου για τις ελληνικές επιχειρήσεις. Η επιστολή δεν περιέχει εκπλήξεις ούτε στο ύφος ούτε στο περιεχόμενο των προτάσεων, αφού σε πολλά σημεία κατά βάσιν ο ΣΒΕ συμφωνεί είτε με τις ενέργειες είτε με τις προτάσεις που έχει κάνει τις τελευταίες ημέρες η κυβέρνηση. Μόνο στο κομμάτι «Άμεσα μέτρα ενίσχυσης της ρευστότητας» ο ΣΒΕ εμφανίζεται εξαιρετικά… γενναιόδωρος, αφού ζητάει από την κυβέρνηση μέτρα σαν κι αυτά για τις συνέπειες της πανδημίας (επιστρεπτέες προκαταβολές κλπ.). Εκείνο που λείπει από τις προτάσεις –κάτι που δεν θα έπρεπε να συμβαίνει όταν συντάκτης είναι ένας επιχειρηματικός φορέας και κοινωνικός εταίρος- είναι το κόστος. Δηλαδή το πόσα λεφτά θα χρειαστούν. Κι όταν δεν υπάρχει κοστολόγιο σε μια πρόταση για το ενεργειακό, τότε δεν υπάρχει καν η ίδια η πρόταση. Λάθος;




A+
A-







ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ