Παρασκευή 27 Μαΐου 2022
x

Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΟΤΙ «ΑΛΛΟ Η ΘΕΩΡΙΑ, ΑΛΛΟ Η ΠΡΑΞΗ»

Άλλο πράγμα η επιτελική δουλειά στην Κομισιόν, άλλο η μάχη στην πρώτη γραμμή της καθημερινότητας, ειδικά σε περιόδους μεγάλων κρίσεων

Ο θυμόσοφος λαός λέει «άλλο η θεωρία, άλλο η πράξη». Και κάτι ακόμη: «Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά». Κάτι που το γνωρίζουν όσοι έχουν επαφή με την πραγματική ζωή. Οι δάσκαλοι στα σχολεία. Οι δικαστές στην έδρα τους. Οι προπονητές στα γήπεδα. Οι επιχειρηματίες, οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, οι υπεύθυνοι, οι ανεύθυνοι, οι πάντες. Εκτός –ενδεχομένως- ολίγων, οι οποίοι όταν τυχαίνει να βρεθούν σε θέση ευθύνης τότε εκτίθενται στην πρώτη δυσκολία. Επίσης εκθέτουν, αλλά –το κυριότερο- μεγιστοποιούν τα προβλήματα που έχουν αναλάβει τα λύσουν.

Μεταγραφή από την Εσπερία

Η περίπτωση του υπουργού Κλιματικής Αλλαγής και Πολιτικής Προστασίας Χρήστου Στυλιανίδη, όπως φαίνεται εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία. Όπως επίσης επιβεβαιώνει ότι μπορεί όλα τα θέματα να είναι πολιτικά, αλλά αν οι λύσεις δεν αποδειχθούν εφικτές τότε τίποτα δεν μπορεί να καλύψει την αποτυχία και την καταστροφή. Ο Κύπριος πολιτικός επιστρατεύθηκε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη στον τελευταίο ανασχηματισμό για να βάλει κάποια τάξη και σειρά σε δύο θέματα που η Ελλάδα δεν τα πηγαίνει διαχρονικά καλά. Στην Κλιματική Αλλαγή και στο συνδεόμενο με αυτή ζήτημα της Πολιτικής Προστασίας, αφού η εμφανέστερη επίπτωση της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος είναι τα ακραία καιρικά φαινόμενα και οι φυσικές καταστροφές. Ο κ. Στυλιανίδης έχει θητεύει στο αντίστοιχο χαρτοφυλάκιο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή κι έφτασε στην Ελλάδα με την αίγλη του Κομισάριου. Άλλωστε –κακά τα ψέματα- και ο Κ. Μητσοτάκης, που τον επέλεξε, πόνταρε επάνω του διπλά. Αφενός, στην αίγλη του Ευρωπαίου αξιωματούχου, τον οποίο δύσκολα μπορούσε κανείς να αμφισβητήσει, και αφετέρου, στην εμπειρία που όσο να’ ναι απέκτησε στην πενταετή θητεία του στην Κομισιόν. Στο πρώτο ο πρωθυπουργός έπεσε μέσα. Η κριτική που ασκήθηκε πριν από λίγους μήνες για την τοποθέτηση Στυλιανίδη στο υπουργικό συμβούλιο ήταν αμελητέα και περιθωριακή, σχεδόν δεν υπήρξε. Η καταγωγή του από την Κύπρο απέτρεψε να μιλήσουν, ακόμη και όσους όταν ανακοινώθηκε σκέφθηκαν στιγμιαία ότι η χώρα κάνει μεταγραφή από την εσπερία ακόμη και για να αντιμετωπίσει καθημερινές καταστάσεις. Όσο για το δεύτερο, τις ικανότητες του κ. Στυλιανίδη στο πεδίο, ο Κ. Μητσοτάκης δικαιούται να είναι απογοητευμένος. Διότι στην πρώτη δύσκολη στιγμή της θητείας του ο Κύπριος υπουργός της σημερινής ελληνικής κυβέρνησης, όπως αποδείχθηκε εκ του αποτελέσματος, τα έκανε… θάλασσα. Αν και μόνο ο ίδιος γνωρίζει τι ακριβώς είχε στο μυαλό του και τελικά πως χειρίστηκε μία κακοκαιρία, για την οποία οι μετεωρολόγοι προειδοποιούσαν επί μέρες με απόλυτη ακρίβεια και… ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, ότι συνέβη χαρακτηρίζεται απελπιστικό. Χιλιάδες άνθρωποι ταλαιπωρήθηκαν παραμένοντας επί ώρες εγκλωβισμένοι στα χιόνια χωρίς συμπαράσταση. Ακόμη περισσότεροι κάτοικοι του λεκανοπεδίου της πρωτεύουσας έζησαν επί πολλές ώρες χωρίς ρεύμα. Το μόνο θετικό της ιστορίας –εάν μπορεί κάποιος να το εκλάβει ως τέτοιο- είναι ότι δεν χάθηκε καμία ανθρώπινη ζωή.

Άλλο κομισάριος, άλλο υπουργός

Το τι συνέβη το γνωρίζουμε. Όπως μπορούμε, πλέον, με ακρίβεια να εικάσουμε το γιατί συνέβη. Το πόστο του υπευθύνου της Πολιτικής Προστασίας απαιτεί άνθρωπο του… πεζοδρομίου. Να έχει πρακτικές ικανότητες και συγχρόνως γνώση της πραγματικότητας και των δυνατοτήτων του κρατικού μηχανισμού στην Ελλάδα. Διότι, όπως είπαμε, «άλλο η θεωρία –εν προκειμένου τα σχέδια επί χάρτου και ο προγραμματισμός- και άλλο η πράξη -δηλαδή η αποτελεσματικότητα των μηχανισμών της αυτοδιοίκησης, της πυροσβεστικής, της αστυνομία, του στρατού και όλων των υπηρεσιών που ανακατεύονται και είναι πολλές. Ο κ. Στυλιανίδης, ο οποίος ευτύχησε να θητεύσει ως κομισάριος είναι προφανώς άνθρωπος που λόγω εμπειρίας βλέπει τα πράγματα αφ’ υψηλού. Χωρίς να θέλει να υποτιμήσει κανείς την αξία που έχει η ηγεσία, που κατευθύνει και εποπτεύει την εφαρμογή των σχεδιασμών, στην ώρα της μάχης μετρούν άλλα πράγματα. Όπως ακριβώς στο γήπεδο παίζουν οι ποδοσφαιριστές, τους οποίους έχει επιλέξει η διοίκηση και προετοιμάσει ο προπονητής, αλλά στα κρίσιμα τελευταία λεπτά του ματς, με την ένταση στα κόκκινα, δεν μπορούν να είναι τίποτε περισσότερο από τον εαυτό τους. Και όπως ακριβώς ένας καλός χειρουργός την ώρα της εγχείρησης μπορεί να είναι καταλληλότερος από τον καθηγητή του στο πανεπιστήμιο. Έτσι είναι αυτά. Εν προκειμένω ο υπουργός Κλιματικής Αλλαγής και Πολιτικής Προστασίας, όπως τουλάχιστον φάνηκε από την αμήχανη τηλεοπτική του εμφάνιση την ώρα της κορύφωσης των φαινομένων και της κρίσης, απέχει πολύ από το να γνωρίζει τόσο την ελληνική νοοτροπία, όσο και τις δυνατότητες και τους αυτοματισμούς που έχει -ή μάλλον δεν έχει- το σύστημα. «Κάναμε δύο συσκέψεις χθες και προχθές για να είμαστε έτοιμοι» είπε χαρακτηριστικά, εκτοξεύοντας μας στο υπερπέραν του μετασύμπαντος. Διότι στην Ελλάδα μία σύσκεψη μπορεί να σημαίνει πολλά. Αλλά πολλές φορές δεν σημαίνει τίποτα περισσότερο από τον προπομπό μιας παταγώδους αποτυχίας. Ιδιαίτερα όταν είναι… ανακατεμένοι δημόσιοι και ιδιωτικοί φορείς, οι οποίοι πιθανόν να μην έχουν συνεργαστεί ποτέ στο παρελθόν σε δύσκολες συνθήκες. Κάποιος έπρεπε, λοιπόν, να πει στον υπουργό ότι –για παράδειγμα- το «εντάξει» ενός φορέα της αυτοδιοίκησης για να υλοποιηθεί πρέπει κάποιος να το παρακολουθεί αυτοπροσώπως και από κοντά, ακόμη κι αν χρειαστεί να μη κοιμηθεί για μέρες. Κάποιος, ίσως, όφειλε να του εξηγήσει ό,τι άλλο πράγμα η επιτελική δουλειά στην Κομισιόν, όπου η αίγλη της Ενωμένης Ευρώπης και η δύναμη των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων διευκολύνει το έργο των Επιτρόπων και άλλο η αποστολή ενός υπουργού στην Ελλάδα, ο οποίος τη δύσκολη ώρα μπορεί να είναι αδύναμος απέναντι στη γραφειοκρατία και τους θεσμούς, αλλά ταυτόχρονα υποχρεωμένος να κάνει τη δουλειά, να πετύχει στην αποστολή.

Ο πολίτης απροστάτευτος

Τα όσα συνέβησαν από τις αρχές της εβδομάδας στην Αττική απέδειξαν ότι το «πείραμα Στυλιανίδη» απέτυχε. Η απομάκρυνσή του από τον κ. Μητσοτάκη είναι προφανώς θέμα χρόνου. Ο ίδιος ο υπουργός ίσως να μην κατάλαβε καν το πώς και γιατί τα πράγματα πήγαν τόσο στραβά, αλλά –τουλάχιστον- το πάθημα ας γίνει μάθημα. Έκαστος εφ’ ω ετάχθη. Ενδεχομένως ο Χρήστος Στυλιανίδης να ήταν καλός Επίτροπος, αφού δεχόμαστε τη χρησιμότητα της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας, αλλά όπως αποδείχθηκε δεν κάνει για την πρώτη γραμμή της μάχης στην καθημερινότητα και ειδικά σε έκακτες περιπτώσεις μεγάλων κρίσεων. Γιατί εκεί είναι που ο πολίτης χρειάζεται το κράτος, εκεί είναι που δεν πρέπει να νιώθει και κυρίως να είναι απροστάτευτος, όπως δυστυχώς συνέβη με την πρόσφατη χιονοθύελλα στην Αττική. 




A+
A-







ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ