Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2018
x

ΤΑ ΠΕΝΤΕ DEALS ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΗ ΒΑΡΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Ο πρωθυπουργός δεν είναι και το πιο δημοφιλές πρόσωπο στην πόλη, μπορεί όμως να ισχυρίζεται με στοιχεία ότι προσπαθεί για τον διεθνή ρόλο της

Μπορεί ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, να μην επισκέπτεται κάθε μήνα το γραφείο που δημιούργησε στο Διοικητήριο και συνεπώς τη Θεσσαλονίκη, μπορεί το κλίμα, μετά τη συμφωνία των Πρεσπών να είναι βαρύ, όμως σε ό,τι αφορά στην εξωστρέφεια της πόλης ο ίδιος δεν έχει σταματήσει τις ενέργειες για να την πετύχει.

Και είναι κάτι που του πιστώνω. Την προσπάθεια να αποκτήσει η πόλη το διεθνοποιημένο ρόλο που χρόνια τώρα οι περισσότεροι πολιτικοί «ευαγγελίζονται», πλην όμως ο κ. Τσίπρας μπορεί βάσει στοιχείων να ισχυρίζεται ότι είναι από τους λίγους που έχουν κάνει προσπάθειες για να του προσδώσουν υπόσταση.

Ήδη τριμερείς και τετραμερείς συναντήσεις με υψηλότατη εκπροσώπηση των ηγετών και υπουργών των βαλκανικών χωρών γίνονται τακτικά στη Θεσσαλονίκη. Από αυτές τις συνδιασκέψεις προκύπτουν ζητήματα που κάποιοι μπορεί να θεωρούν «υψηλής πολιτικής» ή «απόμακρα» για τους πολίτες, ωστόσο δεν είναι έτσι.

Παράγεται πολιτικό αποτέλεσμα, παράγεται μακροπρόθεσμος σχεδιασμός και η Θεσσαλονίκη είναι στο επίκεντρο. Γίνεται πρωταγωνίστρια στα Βαλκάνια κι αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό.

Στην τελευταία τετραμερή, παρουσία του κ Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη, που είχε αντικείμενο τα θέματα μεταφορών, συγκοινωνιακών υποδομών, διεθνών συνδέσεων κτλ., είχαμε μια σειρά από ανακοινώσεις για το λεγόμενο «βαλκανικό δακτύλιο», τη σιδηροδρομική Εγνατία, την αναβάθμιση του ρόλου του λιμανιού της Θεσσαλονίκης κ.ά.

Αν έμενε σε αυτές τις ανακοινώσεις ο κ. Τσίπρας δε θα είχαμε τίποτα περισσότερο από ένα μπαράζ εξαγγελιών γι' ακόμη μια φορά για την πόλη από Έλληνα πρωθυπουργό. Όμως, οφείλω να ομολογήσω ότι ο κ. Τσίπρας συνεχίζει με σταθερά βήματα την προώθηση του διεθνούς χαρακτήρα της Θεσσαλονίκης.

Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της πρόσφατης τετραμερούς στη Βάρνα.

Τι προώθησε ο πρωθυπουργός σε αυτή τη συνάντηση με τους ηγέτες Βουλγαρίας, Σερβίας και Ρουμανίας, που αφορά στη Θεσσαλονίκη;

Πρώτον τη σύσταση κοινής εταιρείας ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία για την υλοποίηση του έργου της σιδηροδρομικής διασύνδεσης Θεσσαλονίκης – Καβάλας – Αλεξανδρούπολης – Μπουργκάς – Ρούσε.

Δεύτερον μια συμφωνία ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία για την ολοκλήρωση των αυτοκινητοδρόμων, που συνδέουν τη Θεσσαλονίκη με τη Σόφια, αλλά και την Αλεξανδρούπολη με τη Μαύρη Θάλασσα. Στην ουσία τον οδικό βαλκανικό δακτύλιο, που είχε εξαγγείλει με τους άλλους ηγέτες στη Θεσσαλονίκη.

Τρίτον μια συμφωνία ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Σερβία, ώστε να υπογραφεί μνημόνιο με την ΠΓΔΜ μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας των Πρεσπών για τη σιδηροδρομική διασύνδεση των δυο χωρών (πάλι μέσω Θεσσαλονίκης).

Όλες αυτές οι συμφωνίες αποτελούν μέρος του βαλκανικού δακτυλίου οδικών και σιδηροδρομικών διασυνδέσεων, που θα ενώνουν όλες τις βαλκανικές χώρες μεταξύ τους, με σύγχρονες υποδομές και θα καταλήγουν στα λιμάνια της Ελλάδας και της Βουλγαρίας. Συνεπώς, οι εξαγγελίες της Θεσσαλονίκης αν μη τι άλλο δεν ήταν κενές περιεχομένου...

Τέταρτον, επίσης στη Βάρνα, ο κ. Τσίπρας είχε συζήτηση με τον Ισραηλινό ομόλογό του, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, που ήταν προσκεκλημένος στην τετραμερή, για τις προοπτικές διασύνδεσης του αγωγού Eastmed με τα Βαλκάνια και την εξαγωγή (ισραηλινού) φυσικού αερίου. Αγωγός, που έχει εξαιρετική σημασία στο ενεργειακό τοπίο που διαμορφώνεται στην ευρύτερη περιοχή και βάζει στην ενεργειακή σκακιέρα και την Κύπρο. Οι δυο άνδρες όμως συζήτησαν και την αναβάθμιση του ρόλου της Θεσσαλονίκης σε «βαλκανικό κέντρο καινοτομίας», με ισχυρή συμμετοχή επιχειρήσεων από το Ισραήλ...

Πέμπτον, οι τέσσερις χώρες (Ελλάδα, Σερβία, Βουλγαρία και Ρουμανία), έπειτα από πρόταση του κ. Τσίπρα συμφώνησαν αυτή η τετραμερής σύνοδος να μην περιοριστεί στις διακρατικές σχέσεις, αλλά να αρχίσει να καλλιεργεί και τις επαφές από τα κάτω προς τα πάνω. Δηλαδή ανάμεσα σε φορείς, πανεπιστήμια κτλ. όλων των χωρών. Προφανώς σε μια προσπάθεια οι συνέργειες να φτάσουν στην κοινωνία και να μην είναι μόνο σε αυτό το επίπεδο «υψηλής πολιτικής».

Το σημαντικό εδώ για τη Θεσσαλονίκη είναι ότι άρχισαν οι συνομιλίες για την ίδρυση «Ευρωπαϊκού Ομίλου Εδαφικής Συνεργασίας» στην πόλη. Ενός ομίλου, που θα συντονίζει το σύνολο αυτών των πρωτοβουλιών, προσδίδοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στη Θεσσαλονίκη. Ο συγκεκριμένος όμιλος άλλωστε, όπως είχα ενημερωθεί στο παρελθόν, είναι πρωτοβουλίας της υφυπουργού Μακεδονίας – Θράκης, Κατερίνας Νοτοπούλου, η οποία τον έχει αναφέρει εδώ και καιρό ως μια σημαντική προσπάθεια να αντιληφθεί το μέγεθος αυτών των ενεργειών η κοινωνία και να αποκτήσει η βαλκανική συνεργασία υπόσταση και συνακόλουθα στήριξη από τους ίδιους τους πολίτες.

Αυτά είναι τα στοιχεία, οι ενέργειες του κ. Τσίπρα, που με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι τελικά ο πρωθυπουργός δεν αντιμετωπίζει την προοπτική και το ρόλο της Θεσσαλονίκης στα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη ως κάτι που νομοτελειακά θα συμβεί κάποτε, μόνο και μόνο λόγω της τοποθεσίας και των χαρακτηριστικών (συγκριτικών πλεονεκτημάτων) της πόλης, αλλά ως μια προοπτική που πρέπει να δουλευτεί. Σε άλλη περίπτωση, με τον ανταγωνισμό που υπάρχει από τις άλλες βαλκανικές μεγαλουπόλεις, η Θεσσαλονίκη όχι μητροπολιτικό ρόλο δε θα αποκτήσει, όχι πρωταγωνιστικό ρόλο για την ευρύτερη περιοχή δε θα έχει, αλλά θα κινδυνεύσει με παρακμή και σταδιακά τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα δε θα λένε τίποτα, αφού οι άλλες «ανταγωνίστριες» πόλεις θα έχουν κάνει άλματα.

 




A+
A-







ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ